Tato wielokrotnie prosił mnie, abym spisała ostatnie chwile jego życia. Ten czas choć bardzo trudny dla nas wierzę, że był czasem błogosławionym. Zapraszam Was do towarzyszenia Ojcu w jego ostatniej drodze, oto nasze świadectwo. (więcej…)
Mam nadzieję, że kiedyś osobiście będę mogła porozmawiać ze świętym Józefem. Teraz prezentuję krótkie rozważanie, które wypłynęło z głębi serca. Właśnie tak widzę rolę św. Józefa w Kościele. Ufam w Jego potężne wstawiennictwo. Święty Józef to nie „cichy święty” czy też „staruszek”, ale gigant męskich zalet i wzór dla każdego współczesnego mężczyzny! Dlaczego? Zapraszam do lektury.
(więcej…)
63Postanawiam zostać dzień w Lugo. To niezwykłe miasteczko zawiera kompletne mury z czasów rzymskich. Ogromne wrażenie robi katedra z XII w., która łączy style: romański, barokowy i neoklasycystyczny. Spędzam dużo czasu na adoracji Najświętszego Sakramentu. Hostia umieszczona w ogromnej monstrancji wbudowanej w ołtarz działa jak zaproszenie. (więcej…)
Camino jest drogą, w której znamy cel, ale kolejne jej etapy to jednak jakby droga w nieznane – ruszamy przed siebie.. W takich sytuacjach jak również w naszym życiu te słowa zawierzenia JEZU UFAM TOBIE dodają słabym odwagi i skrzydeł. Jak w znanej pielgrzymkowej piosence napisanej na podstawie psalmu: Ci którzy zaufali Panu ….. (więcej…)
We Wrocławiu gościem specjalnym była Sara. Podzieliła się swoim świadectwem, a potem zaprosiła panie do wspólnych zdjęć. Oprócz tego wszystko odbyło się według wyznaczonego planu na naszym lutowym spotkaniu.
(więcej…)
Droga prowadzi często przez pagórki, na których pasą się owce. To zachęca, by modlić się psalmem dawidowym:
Bóg pasterzem i gospodarzem
1 Psalm. Dawidowy.
Pan jest moim pasterzem, nie brak mi niczego.
2 Pozwala mi leżeć na zielonych pastwiskach.
Prowadzi mnie nad wody, gdzie mogę odpocząć: (więcej…)
Droga do Santiago nauczyła mnie dawać ludziom wolność. Nikogo nie zachęcałam, aby ze mną szedł, do nikogo też nie przyłączałam się na siłę. Wszystko działo się w wolności. To pozwalało mi zrozumieć, że ludzie przychodzą i odchodzą… I tak jest w życiu. Gdy jednak spisuję swoje wspomnienia, uświadamiam sobie, że kolejne już dwa dni spędziłam z Rose, która tak bardzo mnie męczyła, a mam wrażenie, że i ona męczyła się ze mną. Dlaczego pozwalamy na to, aby ludzie, którzy są dla nas utrapieniem, a czasem nawet udręką byli częścią naszego życia? Warto się nad tym zastanowić. (więcej…)
Witamy z Wrocławia. Nasze pierwsze spotkanie w tym nowym 2018 roku odbyło się 27 stycznia. Byłyśmy szczęśliwe, że przybyły nowe panie. Jedna z pań dowiedziała się o Dzielnych Niewiastach od koleżanki, z którą była na pielgrzymce w Ziemi Świętej, a inna pani przyjechała do nas z daleka, bo wcześniej była tu we Wrocławiu jej córka i wróciła do domu bardzo zadowolona ze spotkania. O jakie ciekawe są drogi, którymi Pan Bóg przyprowadza do nas swe ukochane córki!
(więcej…)
Nasze pierwsze spotkanie w Nowym Roku 2018 odbyło się 14 stycznia.
Młode Dzielne Niewiasty z najstarszej grupy którą prowadziła Beata Mądry dyskutowały o różnicach między królewną a królową. Jak zwykle dziewczęta kreatywnie rozmawiały o królowaniu w swoim życiu. W poszukiwaniu wzorca – władczyni do naśladowania, inspirowały się historią biblijnej królowej Estery. Wniosek będący wynikiem spotkania to : królowanie polega nie na dbaniu o siebie samą i wydawaniu rozkazów, ale na trosce o swoich „poddanych” (bliskich) i dawaniu dobrego przykładu. (więcej…)
Jak wspominałam, z Rose teoretycznie powinnyśmy być super kumpelkami, jesteśmy w podobnym wieku, mamy podobny status społeczny, nie ma bariery językowej. Rose jest kulturalną osobą i wszystko powinno być super. Coś jednak nie gra… (więcej…)