Bóg mówi przez kwiaty

Opublikowano przez DN w dniu 1 października 20261 października 2026

W minioną sobotę, 26 września, wspólnota Dzielnych Niewiast z ośrodka w Zabrzu swoim pierwszym powakacyjnym spotkaniem zainaugurowała kolejny rok formacyjny.

Było nam niezwykle miło gościć wśród nas nowe osoby, które przyjechały na nasze spotkanie z kilku miast Śląska. Od pierwszych chwil towarzyszyła nam atmosfera ciepła, otwartości i wzajemnej życzliwości. Po zawiązaniu wspólnoty wysłuchałyśmy bardzo interesującej prelekcji pt. „Bóg mówi przez kwiaty –  biblijna symbolika roślin”.

Nasza prelegentka, Grażynka – utalentowana florystka, pełna pasji i niezwykłego wyczucia piękna – opowiadała nam o tym, jak Bóg objawia swoją obecność i dobroć również poprzez piękno stworzonego przez siebie świata. Zwróciła naszą uwagę na kwiaty, rośliny i obrazy zaczerpnięte z natury, które wielokrotnie pojawiają się na kartach Pisma Świętego i niosą ze sobą głębokie duchowe znaczenie.

Przypomniałyśmy sobie między innymi słowa Jezusa z Ewangelii św. Mateusza: „Przypatrzcie się liliom na polu, jak rosną” (Mt 6,28). Te proste słowa stały się piękną zachętą, aby zatrzymać się nad tym, co Bóg stworzył, i dostrzec w pięknie kwiatów Jego troskę o człowieka. Lilie pojawiają się w Biblii jako znak piękna i chwały, a ich delikatność przypomina nam, że nie wszystko w naszym życiu musi być zdobywane własnym wysiłkiem – mamy także zaufać Bożej opiece.

Było to piękne preludium do tego, co nastąpiło potem. Z wielkim zapałem przystąpiłyśmy do tworzenia własnych kompozycji florystycznych, mając w pamięci, że to Bóg daje nam tak niezwykłe bogactwo natury i obdarza każdego człowieka różnymi talentami. Mogłyśmy więc nie tylko podziwiać Jego dary, ale także twórczo je wykorzystać – na Jego chwałę, a także dla radości naszych serc i oczu.

Pod czujnym i życzliwym okiem Grażynki powstawały kolejne piękne stroiki. Każda z nas tworzyła kompozycję na swój własny sposób, wyrażając w niej swoją osobowość, wrażliwość i poczucie piękna. Choć korzystałyśmy z tych samych darów natury, każda praca była inna i niepowtarzalna – tak jak każda z nas.

Tworzeniu towarzyszyły rozmowy, śmiech, wzajemna pomoc i wiele radości. Był to czas nie tylko rozwijania naszych artystycznych talentów, ale przede wszystkim bycia razem, dzielenia się dobrem i odkrywania, że także w tak prostych czynnościach możemy spotkać Boga.

Część duchową naszego spotkania rozpoczęła Adoracja Najświętszego Sakramentu, po której sprawowana była Eucharystia, której przewodniczył ks. dr Kazimierz Musioł – Dyrektor Wydziału Duszpasterstwa Rodzin i Duszpasterz Kobiet Archidiecezji Katowickiej, w koncelebrze z Księdzem Proboszczem naszej parafii – ks. Markiem Gwioździkiem.

Był to szczególnie podniosły moment, podczas którego mogłyśmy doświadczyć, jak Bóg w wyjątkowy sposób umacnia i jednoczy naszą Wspólnotę.

Podczas konferencji skierowanej do nas Ks. Doktor ukazał Maryję jako wzór kobiecości. Wskazał, że była Ona kobietą jednocześnie wrażliwą i silną, zadającą pytania, ale także gotową do działania; poszukującą i ufną, radującą się, ale również doświadczającą bólu. Była kobietą autentyczną, która swoją wartość i godność odnajdywała w świadomości bycia umiłowaną Córką Boga.

Także my powinnyśmy patrzeć na siebie w ten sposób – oczami Boga, z miłością i czułością. Nie musimy być idealnymi kobietami, aby być kobietami niezwykłymi. Mamy prawo popełniać błędy, czuć się zmęczone i prosić o pomoc. Bóg nie czeka na idealną wersję nas samych. Przychodzi do naszej codzienności, aby właśnie w niej nas uświęcać. Patrząc na Maryję, pamiętajmy o naszym pięknie, ponieważ Bóg stworzył nas do harmonii i piękna.

Pragniemy wyrazić naszą wdzięczność wszystkim Paniom, które uczestniczyły w tym wydarzeniu, a także Kapłanom, za ich obecność i wspólnie przeżyty czas. Szczególnie miło było nam usłyszeć z ust ks. Kazimierza Musioła słowa radości z istnienia naszej Wspólnoty oraz słowa duchowego wsparcia i umocnienia.

Nasze spotkanie zakończyło się pełnymi radości, swobodnymi rozmowami przy kawie. Rozeszłyśmy się do naszej codzienności, jednak ubogacone i umocnione duchowo, niosąc w sercach obraz Maryi – wzoru kobiecości, wiary, siły i zawierzenia Bogu.