Po spotkaniu Dzielnych Niewiast w sobotę 6 grudnia 2025 r. zaproponowano mi podzielenie się swoimi refleksjami z konferencji.

Moje refleksje zatrzymały się na historii o dwóch dzbanach i chętnie nimi się podzielę.

Na początek treść historii, której nagranie zostało wplecione w treść konferencji „Sara – kobieta obietnicy” przez prowadzącą konferencję Irenę.

Pewien człowiek był w posiadaniu dwóch dużych dzbanów, w których codziennie przynosił do domu wodę ze strumienia. Jeden z dzbanów pozostawał pełny przez całą drogę. Drugi był pęknięty, dlatego wyciekała z niego woda. Udawało się donieść do domu tylko połowę jego pojemności. Tak było przez dwa lata – mężczyzna przynosił do domu jedynie półtora dzbana wody.

Dzban, który nie był pęknięty, czuł dumę ze swoich osiągnięć. Wszak wykonywał swoje zadanie w sposób idealny. Pęknięty dzban był ogromnie zawstydzony z powodu swojej wady. Niemożność wykonania swojego zadania w całości, bardzo go smuciła.

Po dwóch latach ponoszenia porażek, dzban przemówił nad strumieniem do swojego właściciela.

– Bardzo mi wstyd i chcę cię przeprosić. Przez ostanie dwa lata byłem w stanie wykonać tylko połowę swojego zadania. Z powodu pęknięcia woda wyciekała ze mnie przez całą drogę do domu. Moja wada sprawiła, że część twojej pracy poszła na marne.

– Gdy będziemy tym razem wracać do domu, proszę cię, żebyś uważnie się przyglądał naszej drodze – odpowiedział mężczyzna, czując współczucie dla dzbana.

W drodze powrotnej dzban zauważył, że wzdłuż ścieżki, którą pokonywali każdego dnia, rosną przepiękne kwiaty. To go trochę rozweseliło, jednak w domu znów poczuł się bardzo źle i zaczął przepraszać swojego właściciela.

– Czy zauważyłeś – zapytał mężczyzna – że kwiaty rosną tylko po twojej stronie ścieżki? Widzisz, ja wiem o twojej wadzie. Nie usuwałem jej, lecz postanowiłem wykorzystać. Zasiałem kwiaty po twojej stronie drogi, a ty codziennie je podlewałeś wyciekającą wodą. Dzięki temu mogłem zbierać przepiękne kwiaty i stawiać je na stole. Bez ciebie nie byłoby tyle piękna w moim domu.

Doskonałość istnieje tylko w baśniach i mitach.

Refleksje, które we mnie wzbudziła  historia o dwóch dzbanach, rozmyślając nad nią w domu.

 Nikt nie jest doskonały. Temat niedoskonałości jest bardzo blisko zagadnienia autentyczności. Bycie autentycznym to akceptowanie siebie z niedoskonałościami, z prawem do popełniania błędów, stawania się autorem własnego życia. Bycie autentycznym to życie w zgodzie ze sobą, co oznacza wyrażanie swoich prawdziwych myśli, uczuć, wartości i potrzeb bez udawania czy nadmiernego dostosowywania do oczekiwań innych.

Tylko od Ciebie zależy czy będziesz skupiać się na swoich „pęknięciach”, w otaczającym Cię świecie i w innych ludziach. Co dziś wybierasz świadomie?

Zauważaj i doceniaj bezcenne kwiaty, które rosną przy Twojej drodze. Żadna niedoskonałość nie dorówna temu pięknu. Dzięki temu, że jesteśmy tak różni świat jest naprawdę pięknym i ciekawym miejscem.

 Z nikim nie porównywaj się –  poznaj siebie i swoje „pęknięcia”. Warto pomyśleć o nich jak o źródle swoich nowych możliwości. Poza tym, jeśli dasz sobie prawo do bycia tym, kim jesteś – do swojej niepowtarzalności i wyjątkowości – to takie prawo dasz także innym. Akceptowanie siebie jest punktem wyjściowym do akceptacji innych ludzi. Jeśli dasz sobie prawo do błędu, to także pozwolisz innym popełniać błędy. A błędy to przecież nic innego jak sytuacje, które uczą. Nie trzeba być doskonałym, żeby działać – rób swoje, błędy ( pęknięcia ) są częścią procesu uczenia się na drodze do celu, który sobie stawiasz.

Czym jest Twoje pęknięcie na dzbanie?

Jakie kwiaty dzięki pęknięciu mogą wyrosnąć?

Co zrobisz, żeby tak się stało?

Wnioski życiowe:

• Tożsamość: Jesteś Córką Króla (Boga), a nie ofiarą czy żebrakiem.
• Wartość: Twoja wartość jest niezależna od innych, przyglądaj się w oczach Boga.
• Zasoby: Masz dostęp do Bożej mocy, miłości i błogosławieństw w nieograniczonej ilości – są one zawsze dostępne.
• Pewność: Nie zabraknie Ci Bożych darów, bo Bóg ma ich pod dostatkiem dla wszystkich.
• Dziedzictwo: Dzięki Jezusowi (Jego ofierze na krzyżu) zostałaś włączona do Bożej rodziny i dziedziczysz Boże skarby.
• Życie pełnią: Odrzuć mentalność żebraka/ofiary i żyj w pełni tożsamości Córki Króla, odkrywając dary i bogactwo w swoim sercu. 

Jak to realizować?

• Ugruntowanie w tożsamości: Świadomie pracuj nad zrozumieniem, kim jesteś w oczach Boga. Współpracuj z Bożą Łaską.
• Rozwijanie relacji: Poznawaj Boga i bogactwo Jego darów (np. poprzez rozważania Słowa Bożego, Adorację, kursy formacyjne, książki).
• Działanie z pewnością: Żyj, wiedząc, że masz wszystko, czego potrzebujesz, w Bogu. Zajmuj się tym na co masz wpływ.
• Żyj tu i teraz: Przestań oglądać się za siebie ( użalając się nad swoją historią życia) oraz nie zabiegaj myślami zbytnio do przodu.
• Odnajduj sens w każdym wydarzeniu:  Zatrzymaj się i zobacz z boku na to, co przeżywasz tu i teraz. Do bycia kim Cię to zaprasza?  Do zrobienia czego dana sytuacja Ciebie zaprasza?

Życzę, z całego serca, wartościowych odkryć w zbliżającym się 2026 roku.

Tekst: Tetiana, certyfikowany coach.

Zdjęcie: pixabay.com