Drogi różańcowe, drogi Jakubowe
Drogi do własnego serca, Pana Boga, bliźnich, czasami proste, czasami kręte, pełne trudu, wyrzeczeń, bólu, niespodziewanych zwrotów, cudownych spotkań, radości, pełne Łaski…
Tym razem nasze drogi spotkały się w Krakowie, trzeciego października.
Dzielne Niewiasty zaczęły ten dzień od pierwszosobotniego nabożeństwa wynagrdzającego i modlitwy różańcowej w Sanktuarium Matki Bożej Nieustającej Pomocy.
A później, już w pełnym komplecie, w sali „na górce” uczestniczyłyśmy w niezapomnianych warsztatach.
I. „W Ogrodzie Maryi” – prowadziła, bardzo kochająca Maryję, Agnieszka Augustynowicz, mama dwóch dorosłych córek, od dziesięciu lat pasjonująca się wyplataniem różańców. Towarzyszy jej w tym intencja, aby Matka Boża była bardziej znana i kochana, omadla osoby, do których trafią jej wyroby. Dzieli się swoją wiarą i cudami Bożej Miłości, wypraszanymi poprzez wierne, wytrwałe, powtarzane w ciszy, Zdrowaś Maryjo…
Cudowne Kobiety
Zapraszam Was na wyjątkowe spotkanie, podczas którego modlitwa, piękno i tworzenie własnymi rękami spotkają się w jednym miejscu.
Będziemy wspólnie wyplatać różańce i tworzyć piękną, osobistą biżuterię. Każda z Was stworzy coś, co będzie miało nie tylko swoją wartość i urok, ale przede wszystkim będzie nosiło ślad Waszych własnych rąk, czasu i serca.
To nie będą zwykłe warsztaty.Atmosfera Różanego Ogrodu Maryi jest niezwykła: natura, piękno i spokój pobudzają wyobraźnię i sprawiają, że ręce same zaczynają tworzyć piękne rzeczy.
Może właśnie tutaj powstanie Twój różaniec, który zostanie z Tobą na lata.
Może biżuteria, którą będziesz nosić z uśmiechem, wiedząc, że stworzyłaś ją sama.
A może po prostu znajdziesz chwilę, której tak bardzo potrzebowałaś.
II. „Droga, która zmienia życie – szlakiem Camino de Santiago” – prowadzący, to Szymon Tarkowski – licencjonowany przewodniki po Krakowie, przewodnik górski, pasjonat podróży, organizator wielu wycieczek, wielokrotny pielgrzym szlakiem Camino de Santiago i nauczyciel geografii w Szkole Jezuitów KOSTKA w Krakowie, gawędziarz.
Szlak Camino de Santiago (Droga św. Jakuba) to jeden z najstarszych i najbardziej niezwykłych szlaków pielgrzymkowych na świecie, który od ponad tysiąca lat przyciąga ludzi poszukujących czegoś więcej niż zwykłej podróży. Camino to nie jest zwykła wycieczka turystyczna ani tradycyjne wczasy. To czas, kiedy zwalniasz bieg, zostawiasz za sobą codzienny pośpiech, hałas i nadmiar obowiązków. Zastępujesz je prostotą: drogą, własnymi myślami, pięknem przyrody i spotkaniami z ludźmi z całego świata, którzy – tak jak Ty – idą przed siebie z muszlą św. Jakuba przypiętą do plecaka.
Droga Jakubowa to niezwykłe doświadczenie wiary, wyciszenia i spotkania z Bogiem oraz drugim człowiekiem w trudzie pieszego wędrowania.
Podczas warsztatów Szymon podzielił się swoim świadectwem z wyprawy do grobu Apostoła w Santiago de Compostela. Usłyszeliśmy o duchowym wymiarze Camino, a także o codzienności pielgrzyma: o schroniskach, spotkaniach na szlaku i logistyce takiej drogi.
To była idealna okazja dla każdego, kto pragnie i chce zaplanować taką wyprawę.
Camino de Santiago to najpiękniejsza droga świata a jej fenomen polega na tym, że jest to spotkanie z samym sobą, ale przede wszystkim z Panem Bogiem.
Droga św. Jakuba istnieje ponad 1000 lat, jednak po 1989 r. po spotkaniu młodzieży z papieżem Janem Pawłem II na Światowych Dniach Młodzieży w Santiago de Composteli, rozpoczął się na szeroką skalę ruch pielgrzymkowy do Santiago de Composteli.
Szlaków św. Jakuba jest wiele w Europie, jest droga francuska, droga portugalska, droga hiszpańska i wiele innych.
Obecnie jest to 500 tysięcy pielgrzymów rocznie w tym 260 tysięcy drogą francuską.
Również w Polsce jest kilka szlaków św. Jakuba i każdy może być uczestnikiem takiej drogi według swoich możliwości.
Na drodze pielgrzymkowej posiłki należy zorganizować sobie we własnym zakresie natomiast noclegi są w schroniskach ( tzw,.albergi).
Do drogi św. Jakuba należy się odpowiednio przygotować kondycyjnie gdyż dziennie przechodzi się od 20 km do 30 km pieszo oraz w odpowiednie wyposażenie turystyczne niezbędne do codziennej pieszej drogi.
Camino de Compostela to nie tylko wysiłek fizyczny ale najważniejsze w drodze to aspekt duchowy.
Droga na szlaku św. Jakuba stwarza możliwości do poznania samego siebie, jest dużo czasu na własne myśli, to jest odcięcie się od codzienności, to sprawdzenie własnych granic oraz nawiązanie relacji z innymi pielgrzymami.
Dla osób wierzących w wymiarze duchowym może być to forma modlitwy, pokuty lub dziękczynienia i adoracji Pana Boga.
Idziesz sam ze sobą, ale nie jesteś sam w drodze. Jest to czas dla Ciebie i dla Pana Boga. Więc ruszaj w drogę.
Krystyna K.
Szymon pokonał drogę do Santiago już trzy razy, m.in. drogą francuską, portugalską ( nad morzem ).
.
Podczas prezentacji mogłyśmy obejrzeć slajdy z wypraw i posłuchać wspomnień pielgrzyma. Najdłuższy był pierwszy szlak, trwał 28 dni. Podziwiam siłę i wytrwałość !
Czas pielgrzymowania był dla Szymona czasem wyciszenia i modlitwy. Jak też okazją do przemyśleń i planów na przyszłość. Na pewno też rozwoju duchowego.
Szymon mówił też o praktycznych aspektach czasu pielgrzymki takich jak: informacje o trasie, plan drogi, noclegi ( w albergach ), właściwe spakowanie plecaka, fundusze, itp. .
Mogłyśmy zobaczyć autentyczne muszle z herbem, krzyżem św. Jakuba oraz wełniany płaszcz i kapelusz pielgrzyma.
Ciekawe było dla mnie zobaczenie jak wiele jest dróg świętego Jakuba w poszczególnych państwach jak np. we Francji, Hiszpanii, w Polsce. Mają one charakter międzynarodowy ( np. droga Via Regia ma początek we Lwowie, prowadzi do Krakowa, Wrocławia i dalej na zachód Europy).
W Małopolsce jest też droga beskidzka.
W Krakowie przy ulicy Franciszkańskiej, przed wejściem do Bazyliki świętego Franciszka znajduje się kamień, oznaczony muszlą św. Jakuba.
A na ulicy Zamoyskiego 2, w kościele św. Józefa, również możemy zdobyć pieczątkę do paszportu pielgrzyma ( credencial ). To świątynia na szlaku świętego Jakuba.
Nasze życie, to codzienność, praca, obowiązki, odpoczynek, radości i smutki.
Nieustannie zadziwia mnie bogactwo Kościoła. Tylu świętych, błogosławionych. Święci, ale przecież to byli zwykli ludzie. Mieli wady, zalety. Lepsze i gorsze dni. Ale wytrwali przy Bogu, przy Jezusie. Zostali świętymi.
Każda z nas może znaleźć Świętego/ Świętą, którą szczególnie podziwia, lubi, do której może się modlić. I nadal Kościół ukazuje nam nowych świętych, błogosławionych ( jak choćby Carlo Acutis ).
A może warto „zaprzyjaźnić” się ze świętym Jakubem ?
Niespodzianką było dla mnie stwierdzenie Szymona, że można pielgrzymować odcinkami, które sami sobie wyznaczamy.
Może do pomysł na krótki, np. weekendowy wypad dla Dzielnych Niewiast szlakiem świętego Jakuba w Małopolsce ?.
Marta G.
Podczas pielgrzymowania jak również na niejednej modlitwie toczymy walkę duchową…
Jakie są jej etapy?
Jak walczyć duchowo, ale nie na próżno?
Jak nie zadufać się w sobie?
Miłość i prawda.
„Przepasuje mocą swe biodra, umacnia swoje ramiona”.
W kontekście 17. wersetu Poematu o Dzielnej Niewieście (Księga Przysłów, rozdział 31), konferencję o walce duchowej wygłosiła nam Ewa Fus -Kubacka.
Konferencje są stałym punktem spotkań Dzielnych Niewiast w części popołudniowej.
0 komentarzy