Serce skierowane ku Bogu. DN Zabrze

Spotkanie Dzielnych Niewiast w Zabrzu, które odbyło się w sobotę 24 stycznia, rozpoczęłyśmy wspólną modlitwą. Już od pierwszych chwil zawierzyłyśmy Bogu ten czas, nasze intencje oraz całą wspólnotę, doświadczając, jak bardzo te chwile nas jednoczą i budzą wdzięczność za to, że możemy iść tą drogą razem. Był to piękny moment zawiązania wspólnoty – czas otwierania serc, wzajemnej bliskości i zaproszenia Ducha Świętego, by działał pośród nas.
Przed obrazem Jezusa Miłosiernego odmówiłyśmy Koronkę do Miłosierdzia Bożego w intencji naszej wspólnoty, prosząc o wzrost w wierze, miłości i wzajemnym wsparciu. Do tej modlitwy dołączałyśmy również nasze osobiste intencje, niosąc je razem przed Boga, z poczuciem, że żadna z nas nie jest sama.
Kolejnym punktem programu była konferencja pt. „Nawrócenie. Serce skierowane ku Bogu”, oparta na rozważaniu Psalmu 51. Przez cały czas towarzyszył nam obraz Jezusa Miłosiernego, ku któremu kierowałyśmy nasze serca, prosząc, by rozpalał w nas stałe pragnienie nawrócenia i życia bliżej Boga. Rozważanie słów psalmu stało się zaproszeniem do osobistej refleksji nad postawą serca, uznania własnej kruchości i zaufania Bożemu miłosierdziu, które odnawia i podnosi. Każda z nas otrzymała papierowe serce z tekstem psalmu, który wspólnie, w skupieniu, odczytałyśmy jako naszą modlitwę.
Po konferencji przyszedł czas na kawę i rozmowy – pełne ciepła, śmiechu i uważności na siebie nawzajem. Była to przestrzeń do lepszego poznania się, dzielenia codziennością i umacniania więzi, za które czułyśmy ogromną wdzięczność. Następnie spotkałyśmy się w mniejszych grupach, gdzie mogłyśmy podzielić się tym, co dotknęło nas najbardziej, naszym doświadczeniem wiary oraz tym, w jaki sposób poruszyły nas treści konferencji.
Zwieńczeniem spotkania była Adoracja Najświętszego Sakramentu. W ciszy i modlitwie złożyłyśmy nasze papierowe serca przed Jezusem jako znak naszych kobiecych serc – świadomych słabości, a jednocześnie głęboko pragnących przemiany. Odmówiłyśmy modlitwę pokuty, a śpiew kolęd wprowadzał atmosferę skupienia, pokoju i wdzięczności. Całość dopełniła celebracja Eucharystii – najpełniejszy znak naszej jedności z Bogiem i między sobą.
To spotkanie było dla nas czasem modlitwy, refleksji i prawdziwego bycia razem. Umocniło nas, zjednoczyło i napełniło wdzięcznością za wspólnotę, którą tworzymy, dodając sił na dalszą drogę wspólnego wzrastania w wierze.





Jeśli i Ty pragniesz skierować swoje serce ku Jezusowi, wyznając swoje słabości i prosząc o przemianę, zachęcamy Cię do odmówienia tej modlitwy:
Modlitwa adoracyjna
Panie Jezu, obecny pośród nas,
stajemy przed Tobą w prawdzie naszych serc.
Nie przynosimy usprawiedliwień ani zasług,
lecz tylko naszą potrzebę miłosierdzia.
Pragniemy zwrócić nasze serca ku Tobie
I kroczyć razem z Tobą drogą nawrócenia.
Zmiłuj się nade mną, Boże,
w swojej łaskawości.
W ogromie swego miłosierdzia
zgładź to, co oddziela mnie od Ciebie.
Obmyj mnie z mojej winy,
oczyść moje serce,
bo znam swój grzech
i nie chcę już przed nim uciekać.
Przeciw Tobie zgrzeszyłem, Panie,
i zraniłem miłość.
Ty jednak patrzysz nie po to, by potępić,
lecz aby uzdrowić.
Ty pragniesz prawdy w głębi mojego serca,
nie pozorów, nie masek, nie słów bez życia.
Ucz mnie mądrości, która rodzi się z pokory.
Pokrop mnie, Panie, swoją łaską,
a stanę się czysty.
Obmyj mnie swoją obecnością,
a odzyskam światło serca.
Daj mi usłyszeć radość przebaczenia,
niech ożyje we mnie to, co było złamane,
niech powstanie to, co we mnie umarło.
Stwórz we mnie, Boże, serce czyste.
Nie naprawiaj tylko tego, co stare,
lecz stwórz na nowo.
Odnów we mnie ducha wierności i pokoju.
Nie odrzucaj mnie od swojego oblicza,
nie pozwól mi odejść od Ciebie.
Zachowaj we mnie swojego Ducha,
bo bez Niego nie potrafię kochać.
Przywróć mi radość zbawienia, Panie,
radość bycia przy Tobie,
radość trwania w Twojej obecności.
Umocnij mnie duchem gotowym do służby.
Panie Jezu, obecny w Najświętszym Sakramencie,
otwieram przed Tobą moje serce.
Niech całe moje życie
stanie się cichą pieśnią Twojej chwały.
0 komentarzy