Listopad, w naszej polskiej tradycji jest miesiącem, w którym wspominamy zmarłych.

Tych najbliższych: rodziców, małżonków, dziadków, przyjaciół, sąsiadów, nauczycieli, katechetów, księży.  Jak też żołnierzy, patriotów, którzy walczyli o ojczyznę. Osoby, które są już po tej drugiej stronie, ale jednak ciągle z nami, bo o nich pamiętamy.  Wierzymy, że życie nie kończy się w grobie, ale trwa nadal. I to jest  źródłem nadziei. Wierzymy, że spotkamy tam naszego umiłowanego Pana i tych których kochaliśmy na ziemi.

1 listopada. Dzień Wszystkich Świętych.

Dzień Wszystkich Świętych obchodzony jest w Kościele katolickim od IX wieku. Wyznaczył je na 1 listopada papież Grzegorz IV w 837 roku.

W Kościele wspominamy wtedy nie tylko oficjalnie uznanych świętych, czyli beatyfikowanych i kanonizowanych, ale także wszystkich wiernych zmarłych, których życie nacechowane było świętością. Są oni dla nas orędownikami u Boga i przykładem do naśladowania.  Uroczystość ta wywodzi się ze czci oddawanej męczennikom, którzy swe życie poświęcili dla Chrystusa.

Odwiedzanie grobów jest znane wszystkim ludom i nadal przekazywane z pokolenia na pokolenie. Chrześcijanie przyjęli tę tradycję nadając jej wymiar religijny. 1 listopada idziemy na cmentarze, aby zapalić tam znicze, postawić kwiaty i pomodlić się za tych, którzy już odeszli.

Papież Franciszek powiedział: „Uroczystość Wszystkich Świętych jest naszym świętem dlatego, że świętość Boga dotknęła naszego życia. Święci nie są doskonałymi wzorami, ale osobami przenikniętymi Bogiem. Wszyscy święci byli przejrzyści, zmagali się, by usunąć plamy i ciemności grzechu, i przepuścić łagodne światło Boga. Taki jest cel życia, także dla nas”, podkreślił Ojciec Święty.

2 listopada. Dzień Zaduszny.

Drugiego listopada obchodzony jest dzień wspominania zmarłych (Dzień Zaduszny). Chrześcijanie modlą się wtedy za wszystkich wierzących w Chrystusa, którzy odeszli już z tego świata, ale przebywają w czyśćcu.

Dogmat o istnieniu czyśćca Kościół ogłosił na Soborze w Lyonie w 1274 r. a potwierdził i wyjaśnił na Soborze Trydenckim (1545-1563) w osobnym dekrecie. Dogmat ten opiera się na Piśmie  Świętym oraz na sięgającej II wieku tradycji kościelnej. Podaje on dwie prawdy: istnienie czyśćca jako pośmiertnej kary oraz to, że wierni żyjący na ziemi mogą dopomóc duszom czyśćcowym.

W jaki sposób możemy to uczynić?

Poprzez modlitwę.

W każdej mszy świętej wspominani są zmarli, ale  listopad, to miesiąc modlitewnej solidarności     z pokutującymi w czyśćcu. Potrzebują oni modlitwy żyjących, aby skrócić okres pokuty i zjednoczyć się z Bogiem. Dusze po śmierci nie mogą już nic uczynić dla siebie i dlatego potrzebują naszej modlitwy. Każda modlitwa przyniesie ulgę duszom, jeśli jest ofiarowana w ich intencji.

Poprzez odpusty.

Jeśli chcemy pomóc zmarłym, odmawiajmy modlitwę z odpustem z myślą o nich. Może on być częściowy (darowanie części kary) lub zupełny (całkowite jej usunięcie).

Otrzymanie odpustu zupełnego dla siebie lub dla zmarłych zapewni nam też:

  • odmówienie Koronki do Bożego Miłosierdzia przed Najświętszym Sakramentem wystawionym lub będącym w tabernakulum,
  • pobożne czytanie Pisma Świętego przez 30 minut,
  • odmówienie różańca w kościele, kaplicy,
  • przynajmniej 3 dniowy pobyt na rekolekcjach.

W dniach 1 i 2 listopada za nawiedzenie kościoła lub kaplicy uzyskamy odpust dla dusz za odmówienie „ Ojcze nasz” i „Wierzę w Boga”. Przyjście na cmentarz w dniach od 1 do 8  listopada i modlitwa również daje nam ten odpust.

Oczywiście konieczne są też: spowiedź, Komunia święta, brak przywiązania do jakiegokolwiek grzechu, modlitwa w intencjach Ojca świętego. Odpust ten możemy otrzymać raz dziennie.

W tym roku (2020) z powodu zagrożenia COVID-19 Penitencjaria Apostolska, na specjalne polecenie Jego Świątobliwości papieża Franciszka, postanowiła, że:

  • odpust zupełny dla tych, którzy nawiedzają cmentarze i modlą się za zmarłych choćby tylko duchowo zwykle ustanowiony tylko w dniach od 1 do 8 listopada, może być przeniesiony na inne dni tego samego miesiąca, aż do jego końca,
  • odpust zupełny 2 listopada, ustanowiony z okazji wspomnienia wszystkich wiernych zmarłych uzyskany przez tych, którzy pobożnie nawiedzają kościół lub kaplicę i odmawiają tam „Ojcze nasz” i „Wierzę w Boga”, może być przeniesiony nie tylko na niedzielę przed lub po, lub w dniu Uroczystości Wszystkich Świętych, ale także na inny dzień listopada, dowolnie wybrany przez poszczególnych wiernych,
  • osoby starsze, chore i ci wszyscy, którzy z poważnych powodów nie mogą opuścić domu, będą mogli uzyskać odpust zupełny pod warunkiem, że duchowo dołączą do wszystkich pozostałych wiernych, wykluczą wszelkie przywiązanie do jakiegokolwiek grzechu i mają zamiar jak najszybciej spełnić trzy zwyczajowe warunki (spowiedź sakramentalna, Komunia eucharystyczna i modlitwa w intencji Ojca Świętego), przed obrazem Pana Jezusa lub Najświętszej Maryi Panny odmówią pobożnie modlitwy za zmarłych, na przykład jutrznię i nieszpory brewiarzowego oficjum za zmarłych, różaniec, Koronkę do Bożego miłosierdzia, inne modlitwy za zmarłych najdroższych wiernym, albo podejmą medytacyjną lekturę jednego z fragmentów Ewangelii zaproponowanej w liturgii za zmarłych, albo wypełnią uczynki miłosierdzia poprzez ofiarowanie Bogu cierpień i niedogodności swego życia.

Poprzez post.

Post to odmówienie sobie jedzenia i picia, ograniczenie ilości pokarmów lub nie jedzenie czegoś np. słodyczy. Można też wprowadzić ograniczenia w innych godziwych przyjemnościach np.   telewizja czy internet.

Poprzez wypominki.

Tradycja modlitwy ‘”wypominkowej” sięga X wieku. Chcemy zanosić Bogu dusze naszych bliskich, będących w czyśćcu. Zwykle w parafii wypisujemy imiona i nazwiska naszych zmarłych i wraz z ofiarą składamy zakrystii lub kancelarii.  Przed mszą świętą księża odczytują polecane Bogu osoby, a wierni modlą się za ich dusze.

Tekst: Marta. Zdjęcia: pixabay

Zostaw komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

This div height required for enabling the sticky sidebar